35 jaar, MS

Ik werk 32 uur per week als dagbestedingscoach op een afdeling voor jong dementerenden in een verpleeghuis in Nijmegen. In mijn vrije tijd ga ik graag naar het café om een potje te darten, ook ga ik een aantal keren per week joggen en volg bijna twee jaar een cursus intuïtieve ontwikkeling.

Als gevolg van MS ben ik snel vermoeid. Ik doe nog steeds ontzettend veel in mijn leven, maar moet wel rustmomenten hebben om energie te sparen om dingen te kunnen doen. Dat moet je zien als een dutje op de bank en toch wel rond 23.00 uur op bed liggen om voldoende nachtrust te krijgen. Soms ben ik ondanks die rust toch te moe en dan zeg ik mijn afspraken af om vervolgens thuis op de bank tv te kijken. Maar dat vind ik niet zo erg.

Mijn toekomstverwachting is dat ik een heerlijk leven kan leiden. Ik ga er vanuit dat het op dezelfde manier zal zijn als nu. Ondervind ik in de toekomst toch problemen met mijn ziekte, dan zie ik dan wel hoe ik er mee om ga. Ik ga me daar nu niet druk over maken.

Wat ik anderen zou willen meegeven: denk niet dat het leven stopt met het hebben van MS. Probeer je grenzen te leren kennen en probeer die dingen te doen die binnen je grenzen liggen. Ook dan kun je nog hele leuke dingen doen en genieten van het leven.

Ik ben ambassadeur geworden, omdat ik hoop dat ik een bijdrage kan leveren in het krijgen en behouden van een positieve blik op de ziekte MS. Ik wil mensen een hart onder de riem steken en wie weet kan ik ze iets leren in hoe om te gaan met de ziekte. Ook wil ik dat er een andere kijk gaat komen op de ziekte bij de mensen die denken dat je bij MS in een rolstoel zit. Want dat hoeft niet altijd zo te zijn.